?

Log in

Renee's · life


Langzaam zakt mijn blik naar beneden, naar mijn handen. Mijn bloed…

Recent Entries · Archive · Friends · Profile

* * *
Langzaam zakt mijn blik naar beneden, naar mijn handen. Mijn bloed lijkt te stoppen met stromen het suist in mijn oren. Mijn adem verstomt, is dit echt wat ik denk. Ik kijk haar aan en ja ze lacht, ik feliciteer haar maar ondertussen is het stil in mijn hoofd.
Ik weet niet wat te zeggen, ik stel allemaal domme vragen terwijl ik niet eens echt naar de antwoorden luister.
Ik laat je praten maar ondertussen begint er een wilde draaikolk van woorden en zinnen in mijn hoofd. Samen met mijn gedachten wervelen ze rond en ik krijg ze niet op een rijtje.
Ik ben blij natuurlijk ben ik blij voor haar het is super nieuws maar ondertussen eet er iets, het baant zich een weg door mijn hart door mijn hoofd en door mijn blijdschap.
We trekken onze baantjes en kletsen, over van alles maar vooral over het nieuws.
Als ik thuis kom komen de tranen, ik ben zo blij maar ook zo verdrietig en omdat ik me verdrietig voel voel ik me schuldig en omdat ik me schuldig voel wordt mijn verdriet groter.
Ik wil alleen maar blij zijn, voor haar.
Remko vraagt me wat er is en troost me. Ik kan alleen maar zeggen dat ze zwanger is. Hij vraagt of ik niet blij ben. Hop daar is mijn schuldgevoel weer, ik roep dat ik natuurlijk wel blij ben maar dat het pijn doet.
Hoe kun je uitleggen dat er iets eet van binnen, dat ik scheur dat ik het idee heb dat ik in duizend stukjes uiteen zal barsten.
Ik krijg geen vat op mijn gevoelens op mijn gedachten.
Ik lijk uren rond te dobberen in een bootje zonder peddels en weet niet hoe ik er weg moet komen.
En waarom, want ik wil nog niet, toch? Ik wil nog verre reizen maken samen genieten van het samenwonen van het samen zijn.
Dus waarom? of wil ik wel, zij wou nooit ik wou altijd.
Samen probeerden we elkaar uren te overtuigen, ik zou voor mijn 25ste al een kudde hebben zij zou suikertante zijn maar absoluut niet voor meer dan een paar uur.
En nu ben ik 25 en kinderloos, met gevoelens die ik nog niet kan plaatsen en zij is zwanger voor haar 25ste en bevalt op haar 25ste.
Mijn oren suisen nog steeds, maar langzaam klaart het op.
Ik ga genieten met haar en gooi al mijn moedergevoelens op haar kind los en ik? ik kan nog verre reizen maken, en ga genieten van wat ik wel heb.
Want ik heb zoveel
Maar wil ik wat ik heb en heb ik wat ik wil?
Current Mood:
confused confused
* * *
* * *
[User Picture]
On February 1st, 2009 10:19 am (UTC), kowalaa commented:
*knufft*
Ik weet precies hoe je je voelt!
* * *

Previous Entry · Leave a comment · Share · Next Entry