?

Log in

No account? Create an account

Renee's · life

Recent Entries · Archive · Friends · Profile

* * *
Soms wil ik onder de lakens kruipen.
Verdwijnen en niets meer voelen.
Me mee laten voeren in het onwetende.
Lange diepe slaap tegemoet
Langzaam komt het besef
langzaam sijpelt het binnen
Ik ga door
onder de lakens verdwijnen kan maar voor even
en het leven gaat door
de wereld draait om nooit te eindigen
dus we gaan door
maar soms
soms wil ik onder de lakens kruipen
* * *
Ik heb respect gekregen... Ja respect, dit is iets op hyves wat je elkaar geeft als je respecteert wat iemand doet. BIG DEAL.
Mij maakt het niet zoveel uit. Ik geef nooit respect en krijg het ook bijna nooit. Want ja wie iets wil krijgen moet het eerst weggeven.
Maar gister kreeg ik respect, twee keer zelfs!!
en waarop?
zo net heeel veel kaas geraspt. strax paprika tomaten komkommer en brood klein snijden en dan me schatje verwennen met heerlijk eten!!
En dan ga je denken. Daar krijg ik dus respect voor...
Dus eigelijk waar het op neerkomt is als je goed voor je vent zorgt krijg je respect.
Want op heel veel willekeurige meldingen kreeg ik geen respect.
Om er een paar te noemen:
-mmmm dropjes, maar uitkijken dat ik niet teveel eet
-lekker thuis aanrommelen
-voorbereiden voor Istanbul!! nog een nachtje slapen en dan vliegen
-Zwaar brak na gister hele dag gewerkt te hebben en snachts om 23:59 nog jonge honden gekeken pfff even rustig zitten en dan zo weer aan de bak... @ stad (hoelang houd ik dit nog vol)
-wwooooooooowwwwwwww Muse was zo super cool!!! echt waanzinnig

En hiervoor? geen respects, reacties of wat dan ook...
Dus ja wat wil dat zeggen.
Mijn dagelijkse activiteiten opmerkingen en waarnemingen zijn niet intressant, of niet respectwaardig...
Maar op het moment dat ik ga koken, en niet zomaar ga koken maar een lekker maal ga maken voor mijn vriendje krijg ik respect.
Betekent dit dus dat we nu anno 2010 volop in de emancipatie staan maar eigelijk vinden dat je nog steeds goed moet zorgen voor je vent.
Dat je ondanks je eigen drukke leven met alles wat je doet, pas waardering/ respect krijgt als je een "huisvrouwentaak" onderneemt?
Misschien zegt het meer over de respecteerders dan over mij..
Maar toch, het zou toch leuk zijn als je ook respect krijgt als je bv zegt: vandaag de hele dag geen fluit uitgevoerd en toen me vriend thuis kwam hem ook maar afgezeken want hij keek niet blij...
Wat maakt het allemaal ook uit?
Ik heb respect gekregen...
misschien is dat stiekem ook wel eigelijk een beetje leuk.
Current Mood:
indescribable indescribable
Current Music:
Norah Jones
* * *
De trein van het leven

Het leven is als een treinreis.
Mensen stappen op en mensen stappen af.
Er zijn haltes met een gelukkig weerzien,
en haltes met een droevig afscheid.

Als we geboren worden stappen we op de trein,
en ontmoeten onze ouders,
en denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven.
De realiteit is helaas echter anders.

Ze stappen noodgedwongen af op een station
en laten ons alleen achter in de trein,
zonder hun gezelschap,
liefde en genegenheid.

Maar er stappen ook weer andere mensen op.
Het zijn onze broers en zussen,
onze vrienden
en alle andere mooie mensen
die veel van ons gaan houden.
Mensen die voor ons heel belangrijk zullen zijn
tijdens de verdere reis.

Voor sommigen is de reis een leuk uitstapje.
Voor anderen is het helaas
een droevige reis met loodzware bagage.
Nog anderen staan steeds klaar
om iemand anders in de trein te helpen.

Sommigen laten een grote heimwee achter.….
Anderen stappen in en snel daarna weer uit
en geven ons enkel maar de tijd om hen vluchtig te ontmoeten.

Soms zijn we verrast dat sommige medereizigers
waarvan we houden in een ander rijtuig gaan zitten
en ons alleen verder laten reizen.
Natuurlijk houdt niemand ons tegen
om hen in het ander rijtuig te gaan opzoeken.

Soms kunnen we echter niet meer naast hen gaan zitten,
omdat die plaats al is ingenomen door een ander.
Dat is niet erg, zo is de reis nu eenmaal;
vol dromen en verrassingen,
vol van ontmoeten en afscheid nemen,
meevallers en ontgoochelingen....

Maar bedenk wel……..er is geen terugreis.
Dus laat ons de reis zo aangenaam mogelijk maken,
we reizen tenslotte maar één keer.

Laten we proberen onze reisgenoten te begrijpen,
en laten we zoeken
naar de mooiste kanten van elk van hen.
Weet dat er op elk moment van de reis
één van onze reisgenoten
ons begrip nodig kan hebben.
Ook wij zelf kunnen op een bepaald moment behoefte hebben
aan iemand die ons begrijpt.

Het grote mysterie van de reis is
dat we niet weten wanneer we zullen moeten uitstappen.
We weten ook niet wanneer onze reisgenoten zullen uitstappen.
Zelfs niet degene die pal naast ons zit.

Het afscheid nemen van alle lieve mensen
die ik ontmoet heb in de trein,
hen achterlaten, zal zeer pijnlijk zijn.
Maar ik ben er zeker van
dat ook ik ooit zal aankomen op het Centraal Station,
en dat ik iedereen daar weer terug zal zien,
met veel meer bagage dan waarmee ze vertokken waren.

Ik zal gelukkig zijn dat ook ik hen meer bagage bezorgd heb.
Lieve vrienden,
laat ons er een mooie reis van maken!
Laat ons ervoor zorgen
dat we mooie herinneringen achterlaten
op het moment dat we uitstappen.

Aan allen die in mijn trein zitten wens ik:

Een hele mooie reis,
Geniet er van
Current Location:
thuis
Current Mood:
thoughtful thoughtful
* * *
I have a life and it's all mine
Don't you dare to touch it when I feel fine
And if you don't like the way I live
I'm sorry but I won't change just to give
To give you the feeling it's under control
Cause being myself means being free at all
* * *
De tickets zijn geboekt!!!
We gaan naar Mexico en Guatamala!!!!
Een maand lang :D
Nu nog een kattenoppas
Current Location:
thuis
Current Mood:
excited excited
* * *
* * *
zo al een tijdje niet geupdate slecht van mij..
Maar wat moet je vertellen op het moment dat je hoofd toch een rommeltje is?
Het is hier namelijk nogal druk. We zijn net ruim twee maanden bezig geweest met langzaam verhuizen.
Nou dat doe ik NOOIT meer!! ik werd gek van alles wat nog moest gebeuren en elke keer weer op en neer en weer me huisje gedag zeggen.
Maar nu is het klaar! nouja daar is het klaar. Vandaag heb ik met me moeder me hele huisje schoongemaakt en nu is het klaar om vrijdag de sleutel in te leveren!! Nouja nog niet helemaal ik moet nog heeeeel erg hopen dat ik voor vrijdag mijn wasmachine en gasfornuis verkoop anders moet ik deze tijdelijk stallen bij mijn schoonouders tot ik wel iemand heb die ze wil. zucht die crisis ook :P
Hier (me nieuwe huis dus) moet nog veel gebeuren. Veel uitzoeken en opruimen. Maar het komt wel goed.
En het samenwonen gaat goed!! soms zijn we elkaar wel zat maar dan doen we ons eigen ding en voor ik het weet zitten we weer lekker tegen elkaar aan op de bank.
Over bank gesproken we hebben net ook een nieuwe gekocht!! duurt nog wel 8 weken (zijn er al 4 om,12 weken is veel pfff) voordat hij er is.
Onze eerste grote aankoop! nouja die van Remko want hij betaalt hem.
Ook hebben we een gezamelijke rekening afgesloten, en zijn we bezig met een samenlevingscontract!!
Zo wat een hak op de tak, maar wel met een gezamelijke hoofdzaak de verhuizing!!!
Nu nog me thuis voelen... maar dat kost tijd
Current Mood:
tired tired
* * *
Langzaam zakt mijn blik naar beneden, naar mijn handen. Mijn bloed lijkt te stoppen met stromen het suist in mijn oren. Mijn adem verstomt, is dit echt wat ik denk. Ik kijk haar aan en ja ze lacht, ik feliciteer haar maar ondertussen is het stil in mijn hoofd.
Ik weet niet wat te zeggen, ik stel allemaal domme vragen terwijl ik niet eens echt naar de antwoorden luister.
Ik laat je praten maar ondertussen begint er een wilde draaikolk van woorden en zinnen in mijn hoofd. Samen met mijn gedachten wervelen ze rond en ik krijg ze niet op een rijtje.
Ik ben blij natuurlijk ben ik blij voor haar het is super nieuws maar ondertussen eet er iets, het baant zich een weg door mijn hart door mijn hoofd en door mijn blijdschap.
We trekken onze baantjes en kletsen, over van alles maar vooral over het nieuws.
Als ik thuis kom komen de tranen, ik ben zo blij maar ook zo verdrietig en omdat ik me verdrietig voel voel ik me schuldig en omdat ik me schuldig voel wordt mijn verdriet groter.
Ik wil alleen maar blij zijn, voor haar.
Remko vraagt me wat er is en troost me. Ik kan alleen maar zeggen dat ze zwanger is. Hij vraagt of ik niet blij ben. Hop daar is mijn schuldgevoel weer, ik roep dat ik natuurlijk wel blij ben maar dat het pijn doet.
Hoe kun je uitleggen dat er iets eet van binnen, dat ik scheur dat ik het idee heb dat ik in duizend stukjes uiteen zal barsten.
Ik krijg geen vat op mijn gevoelens op mijn gedachten.
Ik lijk uren rond te dobberen in een bootje zonder peddels en weet niet hoe ik er weg moet komen.
En waarom, want ik wil nog niet, toch? Ik wil nog verre reizen maken samen genieten van het samenwonen van het samen zijn.
Dus waarom? of wil ik wel, zij wou nooit ik wou altijd.
Samen probeerden we elkaar uren te overtuigen, ik zou voor mijn 25ste al een kudde hebben zij zou suikertante zijn maar absoluut niet voor meer dan een paar uur.
En nu ben ik 25 en kinderloos, met gevoelens die ik nog niet kan plaatsen en zij is zwanger voor haar 25ste en bevalt op haar 25ste.
Mijn oren suisen nog steeds, maar langzaam klaart het op.
Ik ga genieten met haar en gooi al mijn moedergevoelens op haar kind los en ik? ik kan nog verre reizen maken, en ga genieten van wat ik wel heb.
Want ik heb zoveel
Maar wil ik wat ik heb en heb ik wat ik wil?
Current Mood:
confused confused
* * *
Ik woon samen!!! En ik vindt het doodeng!
* * *
Zozo 2009 alweer, en dan komen de goeie voornemens, laat ik die nou lekker niet hebben. Natuurlijk hoop ik wel op een leuk en fijn jaar :D
In de kerstvakantie ben ik met lucy bij Remko gaan logeren, kijken hoe het gaat als ik er echt 2 weken fulltime ben. En het gaat goed!! eind van de vakantie besloten er nog maar een weekje aan vast te plakken, en dat gaat ook goed. Dus ik denk nog maar een weekje en dan ga ik Remko toch maar vragen wat we gaan doen. Want ik begin toch wat heimwee te krijgen. Niet zozeer naar mijn huisje maar wel naar mijn spulletjes... Vandaag even erheen gegaan wat gerommeld opgeruimd en gezogen want zelfs al ben ik er niet stof komt er wel. Ook een paar kleine dingetjes meegenomen hierheen. Kijken wat Remko ervan zegt, ik vindt het wel fijn heb het gewoon nodig.
Maar ik kwam wel tot de conclusie dat ik best wel wat dingen heb, en wat nu, weg gaan gooien? Ik weet het niet ik heb de spullen niet voor nix. Maarja stel dat ik ga verhuizen denk ik al van pfff wat een zooi.
Maarja eerst maar eens kijken hoe het gaat.
Ik wil graag wat vooruitgang maar ik kan natuurlijk niet Remko opjagen, dus wat nu?
Dit zijn piekers die mij niet loslaten, ik droom er zelfs van.
Niet goed voor mijn nachtrust, knopen moeten er doorgehakt worden.
Maar er elke dag opnieuw over beginnen lijkt mij ook niet echt zo bevordelijk voor mijn relatie...
Binnenkort ga ik maar eens grote schoonmaak houden ofzo, en of dat in mijn hoofd of in mijn huis is of allebei dat weet ik nog niet.
Current Location:
bij Remko thuis
Current Mood:
confused confused
* * *
oeoe wat gaat t allemaal lekker!
Ik geniet intens van t samen zijn met Remko en heb echt t idee dat t goed gaat!!
Wel deze week een beetje rot gevoel veel huilen enzo beetje bang maar ik was ook ongesteld dus tja...
Vandaag ook helemaal blij, we gingen met de band oefenen en t ging lekker en ik was helemaal blij. Gister nog een fijn gesprek gehad met Remko over de toekomst dus ik was helemaal happy...
Maar ja dat kan nooit lang goed gaan... lijkt wel murphys law ofzo...
We komen beneden en doen nog een biertje voor we naar huis gaan. En daar staat hij, mijn maag draait om ik word misselijk. Ik zie rood voor mijn ogen en wil schreeuwen slaan huilen..
Damn ik had t niet verwacht, hij doet me veel teveel.
Daar staat Jaap mijn ex. Hij die me veel pijn heeft gedaan, hij waardoor ik me gebruikt voel, hij die ervoor zorgt dat ik nog steeds in de knoop zit, hij die ervoor heeft gezorgt dat ik nu nog dingen aan t verwerken ben, hij...
Ik had al tijden van dit moment gedroomd.. ik zou op m afstappen en de waarheid vertellen. Hem vertellen dat hij mij erg gekwetst heeft me hartstikke pijn heeft gedaan en ik soms nog dankzij hem in de knoop zit. Ik zou m de waarheid zeggen hem mischien zelfs slaan..
En nu was hij daar. Ik bestel een biertje en sta naast hem hij zegt hoi en ik zeg dan maar hoi terug. Loop terug naar me tafel en denk wat nu... ik sms marijn even luchten... maar nee de woede zit te diep... tot ik naar mijn gevoel ga en dan... verdriet overheerst ik moet moeite doen mijn tranen binnen te houden.. ik gun hem dit niet.
Ik drink me biertje en nog een en ga naar huis met Remko. Ik lucht even mijn hart bij hem knuffel hem en dan is t goed.
Ik ben gelukkig nu, ik hou van Remko en zie een toekomst..
Maar toch... deze week veel tranen. Waarom? ongesteld en moeite met mijn omgeving iedereen woont samen is zwanger of wil zwanger worden en ik? woon niet samen en kinderen ik wou voor me 25ste zwanger zijn zei ik altijd.. die zit er al niet meer in en dat voelde ik opeens deze week...
Maar nu weet ik ik wil Remko en als dat betekent dat ik nog geduld moet hebben doe ik dat met liefde.
Over anderhalve week ook theorie dus ja dat maakt de emoties en spanningen ook groter... Mischien dat ik daarom vanmiddag zo heftig reageerde..
Maar nu gaat t goed... Remko zit aan de tafel met twee vrienden te pokeren ze hebben lol een echt mannenavondje en storen zich niet aan mij en ik geniet van de aanblik. Marijn en Vincent zijn onderweg komen hier een biertje doen en dan gaan we naar de kroeg, ze komen hier voor mij... het lijkt steeds meer op samenwonen ik geniet.
gister gepraat rond de kerstvakantie gaan we kijken hoe t gaat.. of t leuk gaat zo samen en ja of we de stap nemen.
Ik ben gelukkig en voel me blij...
waarom huil ik dan nog?
Is t de kwartelcrisis?
Current Location:
@ Remko
Current Mood:
curious curious
Current Music:
Rolling Stones
* * *
* * *

Previous